Ik ga geen koffie drinken tijdens mijn hike in Montenegro. Hoewel ik de romantiek van het moment en het ritueel van het maken goed begrijp, vind ik het niet alleen ook een gedoe, en meer gezeul (ik ben een grammenjager pur sang, dat mag weer duidelijk zijn met zulke offers), het is ook een uitgelezen moment om even een periode geen koffie te drinken. In mijn dagelijks leven drink ik sloten weg, liefst zwart en veel. Hoewel ik geen enkel probleem heb met de bij-effecten van cafeïne, lijkt het me een interessante ontdekking om te weten hoe ik functioneer zonder kickstarter.
We lopen vanaf het vliegveld direct onze hike in richting de Montenegrijnse grens, zonder mogelijkheid tot aanschaf van gasflesjes. Het alternatief zou zijn een dag opofferen om naar de  grote stad te gaan en op zoek te gaan naar gas. Bovendien zijn we beiden niet echt warm eten-fans. We gaan liever wandelen. Dat betekent dat we kookloos deze hike gaan afleggen. Met de te verwachte zomerse temperaturen is dit ook niet zo’n uitdaging.
Ik drink echter zoveel koffie dat het verstandig is niet tot en met in het vliegtuig nog bakjes weg te tikken. Geen koffie drinken kost me de eerste dagen hoofdpijn, moeheid en sloomheid, waardoor ik de helft van de hike tenminste al aan beleving zal moeten inleveren. Daarom ga ik op tijd afbouwen. Gecontroleerd koffie drinken, kopjes minderen tot een week van te voren helemaal niks meer.